நிச்சயம் என்றேற்றால் சத்யன் உதிப்பான்
அபயம் என்றால் அமுதன் ஆதரிப்பான்
சமயம் பார்த்தால்சாய்ந்திட மாட்டான்
இதயம் மாய்ந்தால் சோர்ந்திட மாட்டான்

கப்பலெற்றி தரம் பிரிக்க சரக்காக இருக்கார்
துப்பு துலக்கி திறம்சோதிக்க நறுக்காகார்
தப்பல்ல விலக்க நனி கூற்றுக்களாகார்
குப்பையல்ல கழிக்க இனி பேச்சுக்கள் ஆற்றார்

நாம் பிறந்த மிருத்துவில் உருத்தில்லை
 நமக்கு பிறந்த உருத்துவும் உற்றதில்லை
நாம் மீளப்பிரவேசிக்கவும் இருந்த இடமில்லை
 நமக்கு ஆள கரகோசிக்க இரண்டு கைகளுமில்லை

பொங்கி எழும் தமிழரின் எண்ண இல்லங்கள் ஒடிந்தது
தூங்கி எழுமுன் மறவரின் மயானமும் சன்னங்கள் துளைத்தது
எங்கும் பாதுகாப்பின்றி கூடாரத்தில் உயிர்கள் பாதி துடித்தது
பதுங்கு குழியிலும் உடல் பாதி கெட்டு எலும்புகள் நிறைந்தது!

  உலகில் வழங்கிய செம்மொழிகளுள் ஒன்றாக விளங்கும் நம் தமிழ்மொழி மிகப்பழமையானது. பண்டை காலம் தொட்டே முச்சங்கம் அமைக்கப்பட்டு, அவை 'முதர்சங்கம், இடைச்சங்கம், கடைச்சங்கம்' என வகுக்கப்பட்டன. அவை சேர சோழபாண்டியர் மன்னர் காலத்தில் தென்மதுரை, பின் கபாடபுரம், அதன் பின் மதுரை இப்படியாக அவர்கள் காலத்தில் முச்சங்கம் அமைத்தனர்.